mijn situatie

In 2004 ben ik geopereerd aan een hersentumor in de kleine hersenen.

Als je dan goed en wel weer thuis komt, begint het revalideren. Voor mij bestond dat eigenlijk alleen uit fysiotherapie.

Inmiddels is het 2014 en weet ik pas sinds  1 1/2/ jaar , dat ik n.a.h heb.

Er ging een andere wereld voor mij open. 

diagnose n.a.h.

In het kort gezegd, kwam ik erachter, dat ik n.a.h. heb, omdat ik op zoek was naar werk. Ik wilde wat gaan doen, maar door mijn beperkingen(die schrijf ik een ander log), lukte dat niet.
Ik ben toen gaan bellen met stichting MEE. Daar heb ik toen een intake mee gehad en daar hoorde ik voor het eerst dat ik n.a.h.heb.

Dan gaat er een heel anderen wereld open. Het is een confrontatie dat ik iets heb, wat niet meer overgaat. Maar ook heel fijn, dat ik  wist waar ik last van had. Er gingen mij in de loop van de maanden dingen opvallen, die anders waren, dan voor de operatie.
Mijn proces van mezelf opnieuw leren kennen, is na dat eerste geprek pas begonnen. Vanuit MEE, ben ik ruim een jaar bij professionals in n.a.h. geweest. Geen intensieve therapie, maar meer een maandelijkse evaluatie van hoe het ging. Mijn grootste probleem was en is mijn energie huishouding. Ik ben erg moe en was toen bezig om mijn dagen anders in te delen. Betekent dus, dat ik niet meer alles kan doen op een dag en rust moest inplannen.

Omdat ik eigenlijk het meeste last heb van moeheid(wat weer een effect heeft op andere beperkingen), ben ik terecht gekomen bij een revalidatiearts in een revalidatiecentrum in Zwolle. Daar wil ik in mijn volgende log verder op in gaan.